കഥ
രക്ഷാവാതിൽ തുറന്നാറെ
ബാബു ഇരുമല 

പ്രശ്നങ്ങളെ ലഘുവായി സമീപിക്കുക

    ഇന്നലെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞാണ് എനിക്ക് മനോജിന്റെ ഫോൺ വന്നത്. വളരെ നാളുകൾ കൂടിയാണ് അവൻ വിളിക്കുന്നത്.  ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം പൂത്തുലഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന കാലത്ത്, ദിവസം ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും വിളിക്കുകയോ, കാണുകയോ ചെയ്യണമെന്നത് നിർബന്ധമായിരുന്നു. കുറെ നാളുകളായി, പ്രത്യേകിച്ച് സൗഹൃദക്കുറവുകൾ ഒന്നുമുണ്ടായിട്ടല്ലെങ്കിലും, അതിൽ മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. മെട്രോസിറ്റിയിൽ കായലോരത്തുള്ള പ്രശസ്തമായ ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സിന്റെ അഞ്ചാം നിലയിലുള്ള മനോജിന്റെ ഓഫീസ് മുറിക്കു മുന്നിൽ ഔചിത്യം പാലിക്കുവാൻ മനഃപൂർവ്വം ഞാൻ തയ്യാറായില്ല. എന്താണ് കാണാൻ പോകുക എന്ന ഉറപ്പോടെ ഞാൻ വാതിൽ പതുക്കെ തള്ളിത്തുറന്നു.

     ഓഫീസിന് അനുബന്ധമായുള്ള കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ തുറക്കുമ്പോൾ കട്ടിലിൽ അവനു സമീപം ചേർന്നിരിക്കുകയായിരുന്ന പെൺകുട്ടി ഒറ്റനിമിഷംകൊണ്ട് ടോയ്‌ലററിലേയ്ക്കോടി. ഞാൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മനോജിനോട് ചോദിച്ചു.
  
  'നിനക്ക് നിർത്താറായില്ലെ. അവളേ താ?' 

     'മൃദുല. എന്റെ ഓഫീസ് അസിസ്റ്റന്റാ.'

     അവൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാകട്ടെയെന്ന് ഞാൻ മനസിൽ കരുതി. 

      ഞങ്ങൾ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു. മരണം വാതിൽക്കലെത്തി നിൽക്കുന്ന അവന്റെ അവിശുദ്ധ കഥ കേട്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു. പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ആരും പുച്ഛിക്കുന്ന ദുരവസ്ഥ. കൂട്ടുകാരനായിട്ടു കൂടി ദേഹത്തു തൊട്ട് ഒന്നു സ്വാന്തനിപ്പിക്കുവാൻ ഞാൻ മടിച്ചു. എത്ര സുഖലോലുപതയോടെ , സ്വന്തം ബിസിനസുമായി നടന്നവനാണ്. എന്തുമാത്രം സമ്പാദിച്ചു. എല്ലാത്തിനും
കാരണം ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി മാത്രമായിരുന്നില്ല. ധൂർത്തും ശ്രദ്ധക്കുറവും കാരണം സമ്പന്നത ഭൂതകാല കഥയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.  ജീവനക്കാരെക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്ന ഓഫീസ് മുറികളിൽ ആളനക്കമില്ലാതായിരിക്കുന്നു. 

     മനോജ് അവന്റെ പദ്ധതി വിവരിച്ചു. അവനു മരിക്കണം. വിഷം കഴിച്ചോ, കെട്ടിത്തൂങ്ങിയോ, വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയോ, ട്രെയിനിനു തല വച്ചോ ഒന്നുമല്ല അവന്റെ മനസു പറയുന്ന അന്ത്യം. അവന്റെ പദ്ധതി പ്രകാരമുള്ള മരണം പ്രാവർത്തികമാക്കുവാൻ ഞാൻ തന്നെ വേണമത്രെ. അതിനു കെൽപ്പുള്ളവൻ, നൈപുണ്യമുള്ളവൻ ഞാൻ തന്നെ എന്നു നിശ്ചയിച്ചുറച്ചാണ് എന്നെ വിളിച്ചു വരുത്തിയതെന്നും അവൻ പറയുന്നു. 

      'നിനക്കു കുറെ നാളുകൂടി ജീവിച്ചു കൂടെ. അതിനു തക്ക ചികിത്സയൊക്കെ ഇപ്പോഴുണ്ട്.'

      എനിക്കുള്ള മറുപടി ശബ്ദമിടറിക്കൊണ്ടായിരുന്നു.

      'ആ സ്റ്റേജൊക്കെ കഴിഞ്ഞടാ.'

       പിന്നെ ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല . അവന്റെ ആഗ്രഹസാഫല്യമായി എന്റെയും ലക്ഷ്യം.  കിടപ്പുമുറിയുടെ വലതു ഭാഗം ഷോപ്പിംഗ് കോംപ്ലക്സിന്റെ ആളനക്കം കുറഞ്ഞ വശമാണ്. കടകളിലെയും ഓഫീസുകളിലെയും വെയിസ്റ്റ് തള്ളുകയും ചേമ്പിലകൾ തഴച്ചു വളർന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രദേശം. പാട്ടപെറുക്കുന്നവർ മാത്രമാണ് ആഭാഗത്തേക്ക് വരിക.  ആവശത്തേക്കുള്ള വലിയ ചില്ലു ജനാല തകർത്ത്, കിടന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ പുറത്തേക്ക് വീണുള്ള മരണമാണ് മനോജ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

     ഞാനെല്ലാം വിശദമായി പരിശോധിച്ചു. കട്ടിലിന്റെയും താഴെ നിന്നു തുടങ്ങുന്ന കൂളിങ്ങ് ഫിലിം ഒട്ടിച്ച, ചില്ലു വയ്ക്കാത്ത വലിയ ജനാല . 'ഒരു ടേപ്പ് എടുത്തേ. കാര്യങ്ങളൊക്കെ കുറിച്ചു വയ്ക്കട്ടെ.' മൃദുല ടേപ്പുമായി വന്നു. ഞാൻ ചില കണക്കുകളൊക്കെ എടുത്തു കുറിച്ചു.അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷണ്ണഭാവങ്ങൾ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മൃദുലയോടും മരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നെനിക്ക് ബോദ്ധ്യമായി. 

     'നിന്റെ സ്വപ്ന പദ്ധതി ഞാൻ പ്രാവർത്തികമാക്കും. നാളെ രാവിലെ എട്ടു മണിക്ക് ഓഫീസുകളും ഷോപ്പുകളും തുറക്കും മുമ്പെ, ഉറക്കമില്ലാത്ത ഈ നഗരത്തിൽ അത് സംഭവിച്ചിരിക്കും. '

      മനോജ് വിഷാദത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. പിന്നെ, എന്റെ കൈകളിൽ ഇറുക്കിപിടിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി സമ്മതമെന്ന് മൂളി.

       വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ജോഷിയൊഴികെ എല്ലാവരും പോയിരുന്നു. ഞാൻ ചെല്ലുന്നതു നോക്കി ഗേറ്റു പൂട്ടാൻ നിന്നിരുന്നതാണ്. നന്നായി. ജോഷിയുടെ കൂടി സഹായത്തോടെ, ഉപയോഗിച്ച് പുറം തള്ളിയ കാലുകളില്ലാത്ത മൂന്ന് സ്ട്രെച്ചറുകൾ പരിചയമുള്ള സ്വകാര്യാശുപത്രിയിൽ നിന്നും സംഘടിപ്പിച്ചെടുത്തു. ഒപ്പം കാര്യമെന്തെന്നറിയിക്കാതെ, പുറം ലോകത്തോട് നാളെ ഇതൊന്നും വിളിച്ചു പറയില്ലെന്ന ഉറപ്പും അവനിൽ നിന്ന് വാങ്ങി. വിജാഗിരി പിടിപ്പിച്ച് രണ്ട് സ്ട്രെച്ചറുകളും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു.ആവശ്യമായ ചരിവും ഉറപ്പും ലഭിക്കുന്നതിലേക്ക് രണ്ടു കാലുകളും, മദ്ധ്യഭാഗത്ത് വെൽഡ് ചെയ്തു പിടിപ്പിച്ചു. രണ്ടു വശത്തും നീളത്തിൽ പട്ടകൊണ്ട് ബീഡിങ്ങ് പിടിപ്പിച്ചു. മൂന്നാമത്തെ സ്ട്രെച്ചറിന് ഉള്ളിലേക്ക് നീക്കി മുകളിലും, താഴെയുമായി ഈ രണ്ടു വീലുകളും ഘടിപ്പിച്ചു. 

     രാവിലെ ഏഴരയോടെ തയ്യാറാക്കിയ ഉപകരണങ്ങളുമായി ഞാനും ജോഷിയും ജീപ്പിൽ ചെന്നിറങ്ങി. ഞങ്ങൾ  അഞ്ചാം നിലയിലെത്തി. മനോജും മൃദുലയും ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു. അവസാനമായി അവന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഐസ്ക്രീമും . ഞങ്ങൾ നാലുപേരും ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു. ജോഷിയെ ഞാൻ പറഞ്ഞയച്ചു. 

     'എനിക്കൊന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കണം.'

     മനോജിന്റെ അന്ത്യാഭിലാഷം. അവനെ കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് കസേരയിലിരുത്തി. അഞ്ചു മിനിറ്റു നേരം അവൻ കണ്ണുകളടച്ചിരുന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. കവിളുകളിലൂടെ നനവുചാലുകൾ താഴോട്ടിറങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. മൃദുല കരയുകയായിരുന്നു. 

      ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നും അകന്നുള്ള കട്ടിലിന്റെ വശം മാത്രം രണ്ടു മരക്കഷണങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉയർത്തിവച്ചു. ഇപ്പോൾ കട്ടിൽ ജനാലയ്ക്കലേക്ക് ചരിഞ്ഞ നിലയിലാണ്. കട്ടിൽ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നും നാലടിയോളം മാറ്റിയിട്ടു ഇരട്ട സ്ട്രെച്ചർ കട്ടിലിന്റെ പടിയിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു. അതിന്‌ അവസാനം ജനാലയോട് അടുപ്പിച്ചു വരുന്നതിലേക്ക് കട്ടിലിന്റെ സ്ഥാനം മാറ്റി നേരയാക്കി. വീൽ ഘടിപ്പിച്ച സ്ട്രെച്ചർ പ്ലാസ്റ്റിക് കയറുകൊണ്ട് ഹുക്കിൽ കൊളുത്തി ജനാലയോട് ബന്ധിച്ചു. 

     'ഇപ്പോൾ എല്ലാം റെഡി. ഇനി മരണക്കട്ടിലിൽ കയറി കിടക്കുകയേ വേണ്ടു...'

       ദുഃഖം ഉള്ളിലമർത്തി ചിരിയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.' തല ഭാഗം കീഴോട്ടായി കിടക്കണം. വീഴ്ച്ചയിൽ ഒന്നും കാണാതിരിക്കാനാ.'

       മനോജ് പറയുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ വാച്ചു നോക്കി. എട്ടാവാൻ രണ്ടു മിനിറ്റുകൂടിയുണ്ട്. ഞാനും മൃദുലയും കൂടി മനോജിനെ സ്ട്രെച്ചറിൽ അവന്റെ അഭീഷ്ടപ്രകാരം കിടത്തി. മൃദുല അവന് അന്ത്യചുംബനം നൽകി. മൃദുല നോക്കി നിൽക്കെ പ്ലാസ്റ്റിക് ചരട്, ചെറിയ കത്തികൊണ്ട് ഞാനറുത്തു. കഷ്ടിച്ച് രണ്ട് സെക്കന്റ് എടുത്തുകാണും. ജനാല ചില്ലുകൾ ഭേദിച്ച് മനോജ് കിടന്ന സ്ട്രെച്ചർ ശക്തമായി കെട്ടിടത്തിനു പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു .ശബ്ദത്തോടെ അത് ചേമ്പിൻകാട്ടിൽ നിപതിച്ച് സംസാരവിഷയമാകും മുമ്പേ, ഞങ്ങളവന്റെ ഓഫീസിൽ നിന്നും താഴെയിറങ്ങി യാത്രയായി. വിജനമായ സ്ഥലത്ത് ഇറക്കിവിടുമ്പോൾ, മൃദുലയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കുടുകുടാ കണ്ണീർ വീഴുകയായിരുന്നു. അവൾ വാവിട്ടലറുന്നത് കേട്ടു നിൽക്കാനാകാതെ ഞാൻ ജീപ്പ് മുന്നോട്ടെടുത്തു. 



മുകളിൽ വിവരിച്ചത് കഥയല്ല, എന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളാണ്. ഇതു വായിച്ച സുഹൃത്തുക്കൾ ബാക്കി കൂടി എഴുതണമെന്നായി. ആറു മാസങ്ങൾക്കു ശേഷം പൂർണതയ്ക്കുള്ള അന്വേഷണം അത്ര പ്രായോഗികമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടായിട്ടും, ആദ്യ വായനക്കാരുടെ നിരന്തരമായ അഭ്യർത്ഥനയെ മാനിച്ച് പരിണാമഗുപ്തി തേടി ഞാൻ തുനിഞ്ഞിറങ്ങി. അത്തരമൊരു അന്വേഷണത്തിനിടയിലുണ്ടായ മറ്റു ചില സംഭവ വികാസങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തെ തന്നെ മാറ്റി മറിക്കുകയും, ഉലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നേപി കരുതിയതല്ല. അങ്ങനെ 'രക്ഷാ വാതിൽ' എന്ന പേരു തന്നെ 'രക്ഷാ വാതിൽ തുറന്നാറെ ' എന്നാക്കി മാറ്റി. ഈ അനുഭവകഥയുടെ അവസാന ഭാഗം വിവരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലായി ഞാൻ. തുടർന്നു വായിക്കുക.



എന്നാളും എനിക്കു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുവിൻ 

   കഴിഞ്ഞ ആറുമാസമായി വളരെയധികം മാനസിക വ്യഥയിലായിരുന്നു ഞാൻ. മനോജിന്റെ ദുരൂഹ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് എനിക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നില്ല എന്നത് സത്യം . അന്വേഷണം അതിന്റെ വഴിക്കു പോയി അവസാനിച്ചു. ഒരു പുനരന്വേഷണം ആവശ്യപ്പെടാൻ പോലും അവനെ അറിയാവുന്ന ആരും തയ്യാറായില്ല എന്നാണ് ഞാൻ മനസിലാക്കിയത്. ആദ്യത്തെ ഒന്നു രണ്ടാഴ്ച്ചകൾ എനിക്ക് ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു. എപ്പോഴും ഒരേ ചിന്ത. ഉറങ്ങാൻ കിടന്നാൽ ജനാല ഭേദിച്ചുള്ള അവന്റെ പാച്ചിൽ മനസിൽ വരും. ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടി എണീറ്റാൽ പിന്നെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. രാത്രി ഉറങ്ങാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ പകലുറക്കത്തിന്റെ പിടിയിലായി. വല്ലപ്പോഴും മദ്യപിച്ചിരുന്ന ഞാൻ, വർക്ക്ഷോപ്പടച്ചാൽ രാത്രി ബീവറേജസിൽ കയറിയേ വീട്ടിലെത്തു എന്നായി. അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിക്കുമൊക്കെ എന്റെ മാറ്റങ്ങൾ മനസിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മദ്യപിക്കാൻ ജോഷിയെ വല്ലപ്പോഴും കൂട്ടും. വിശ്വസ്തനാണ്. അവനാരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പറഞ്ഞാൽ അവനും ബുദ്ധിമുട്ടാകുമല്ലൊ. മനസിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടകറ്റാൻ, പിരിമുറുക്കം കുറയ്ക്കാൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടെണമെന്ന് എപ്പോഴും ചിന്തിക്കും. പതുക്കെ പതുക്കെ ഞാനതൊക്കെ മറക്കുകയായിരുന്നു. 

     ഒരു കാര്യം പറയാൻ വിട്ടു പോയി. ഈ പ്രശ്നങ്ങൾക്കിടയിലും കഴിഞ്ഞ ഒന്നര മാസമായി ഞാൻ പ്രണയത്തിലാണ്. പനിനീർ പൂവു പോലെയുള്ള പെൺകുട്ടിയാണ്. ഒരു ദിവസം ഉച്ചക്ക് ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോൾ അവൾ വട്ടം ചാടി. ഇടിച്ചു തെറിപ്പിച്ചേനെ. കുറച്ചു വഴക്കു പറഞ്ഞു. ഒന്നും മിണ്ടാതെയുള്ള നിൽപ്പുകണ്ടപ്പോൾ പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി. ശരീരത്തിനനുസൃതമായി തയ്ച്ച വില കൂടിയ ചുരിദാർ, ഷാൾ കഴുത്തിൽ ഒന്നു ചുറ്റി മുന്നിൽ ഒരു വശത്തേക്ക് ഇട്ടിരിക്കുന്നു. കുട്ടിത്തമുള്ള സുന്ദരമായ മുഖം, ഷെയ്പ്പ് ചെയ്ത പുരികങ്ങൾ, മഷിയെഴുതിയ കണ്ണുകൾ, ലൈറ്റ് ഷെയ്ഡിൽ ക്യൂട്ടക്സിട്ട കൈവിരലുകൾ, പുതിയ ഫാഷനിലുള്ള വലിയ മോതിരം, അൽപ്പം നീട്ടിയ നഖങ്ങൾ, സ്വർണ വള, മാല, സ്വർണ ചെയിനുള്ള വാച്ച്, കാലുകളിൽ സ്വർണക്കൊലുസ്, വില കൂടിയ ചെരുപ്പ്... എല്ലാം ഒറ്റനിമിഷംകൊണ്ട് ഞാൻ മനസിൽ പകർത്തി. പോയിട്ടും മനസിൽ മായാതെ അവൾ നിന്നു. പ്രഥമ സമാഗമത്തിൽ തന്നെ അവളെ സ്വന്തമാക്കുവാൻ മനസ് മോഹിച്ചു. വയസ് 32 ആയെങ്കിലും വിവാഹത്തിന് മുതിരാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ.

     ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു കാണും. ഒരിക്കൽ കൂടി ഞാനവളെ കണ്ടു. യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വീടിന്റെ ഗേററടച്ച് അവൾ അകത്തേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. ഗേററ് തുറന്ന് ഞാനും പിറകെ ചെന്നു. എന്നെ കണ്ടുവെങ്കിലും മനസിലായോ എന്നറിയില്ല. ഒരു പക്ഷെ, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച നടന്ന സംഭവത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടിൽ അറിയുന്നതായി ഭാവിക്കാതിരുന്നതാകാം. വാതിൽ ചാരി പെൺകുട്ടി വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് പോയതിനാൽ ഞാൻ കോളിങ്ങ് ബെല്ലടിച്ചു. അമ്മയാണ് ഇറങ്ങി വന്നത്. ഞാൻ സെററിയിലിരുന്നു. സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി. റോഡിലുണ്ടായ സംഭവവും മകളെ വിവാഹം കഴിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞു. ഈ സമയം അവളുടെ അനിയത്തിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു, ജ്യൂസുമായി വന്നു. മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി മുറിയിലൂടെ മിന്നി മറഞ്ഞു. അപ്പോൾ രണ്ട് അനിയത്തിമാരായിരിക്കും. വാടക വീടാണ്. അപ്പന് ഗൾഫിൽ ജോലി. പെൺകുട്ടിയുടെ പേര് ധന്യ. ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു. തൽക്കാലം തയ്യൽ പഠിക്കാൻ പോകുകയാണ്.തുടർന്നു പഠിക്കുന്ന കാര്യം ആലോചിക്കുന്നു. ഏതായാലും എന്റെ വിവാഹാലോചനയ്ക്ക് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല. അമ്മയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ അത്ര താൽപര്യം പോരെന്ന് തോന്നി. ഞാനങ്ങനെ തിരിച്ചു പോന്നു. 

    പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മനസു നിറയെ അവളായി. ഒരു മാസക്കാലം ദിവസവും ധന്യയെ കാണുമായിരുന്നു. ഒന്നുകിൽ അവൾ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്ത് ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുന്ന സമയം. അല്ലെങ്കിൽ സിറ്റിയിൽ  ബസിറങ്ങി ലേഡീസ് ടെയ്ലറിങ്ങ് ഷോപ്പിലേക്ക് നടന്നു പോകുന്ന സമയം . വൈകിട്ടും തഥൈവ. എത്ര തിരക്കു പിടിച്ച പണി വർക്ക്ഷോപ്പിലുണ്ടായാലും രാവിലെ 11നും വൈകിട്ട് 3നും ധന്യയെ കാണാനിറങ്ങും. ഒരുതരം നിശബ്ദ പ്രണയം. ജോഷിയുൾപ്പെടെ പണിക്കാരോടൊ വീട്ടുകാരോടൊ ഇതെപററി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഇടയ്ക്ക് ചില ദിവസങ്ങളിൽ വൈകിട്ട് ധന്യയെ കാണാനായില്ല.  നേരത്തെ വീട്ടിലെത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാറില്ലെങ്കിലും എന്റെ ഇഷ്ടം ധന്യയ്ക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം. അവൾക്കും താൽപര്യമാണെന്നു തോന്നുന്നു. എന്നെ കണ്ടാൽ അവൾ പുഞ്ചിരിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.എന്റെ  
നമ്പറെഴുതിയ തുണ്ടു കൊടുത്തിട്ടും മിസ്ഡ് കോളുകളൊന്നും മൊബൈലിലേക്ക് വന്നില്ല. 

    ഒരാഴ്ച മുൻപാണ് ധന്യ ഉള്ള സമയം വീണ്ടും അവളുടെ അമ്മയെ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടായത്. വൈകിട്ട് നാലുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. വാതിൽ തുറന്നത് ധന്യയായിരുന്നു. ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ കിച്ചണിൽ പോയി ജ്യൂസുമായി വന്നു. അമ്മയും അനിയത്തിമാരും രണ്ട് ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് ടൂറ് പോയിരിക്കുകയാണ്. മൂന്നാർ , കൊടൈക്കനാൽ, പഴനി, ഊട്ടി, മലമ്പുഴ ഒക്കെ ചുറ്റി അഞ്ചു ദിവസം കൊണ്ടേ മടങ്ങി വരൂ. പോയിട്ട് രണ്ടു ദിവസമാകുന്നു. ഞങ്ങൾ കുറെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. എന്റെ വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ, തൊഴിൽ, ധന്യയോടുള്ള താൽപര്യം. നമ്പർ വീണ്ടും ചോദിച്ചിട്ടും തരാൻ താൽപര്യം കാണിച്ചില്ല. എങ്കിലും, ആരുമില്ലാത്തപ്പോൾ അവൾ സ്വതന്ത്രയായതുപോലെ തോന്നി. ശേഷം അവളുടെ സംസാരമായി.

    'ജീവിതത്തിൽ എനിക്ക് കിട്ടാത്തത് സ്നേഹമാണ്. ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹം എനിക്ക് തരുമോ?' വിശദാംശം തന്നില്ലെങ്കിലും ധന്യയുടെ വാക്കുകളെ ഞാൻ വേദനയോടെ കേട്ടു .ഒരു പക്ഷെ അപ്പനും അമ്മയും നല്ല ടേംസിലല്ലായിരിക്കും. സംസാരത്തിനിടയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവളിരുന്ന സെറ്റിയിൽ പോയിരുന്ന് ഞാനവളുടെ കണ്ണീർ തുടച്ചു. അറിയാതെ അവളുടെ നെഞ്ചിൽ എന്റെ കൈ ഒന്നു തട്ടി. അവളെന്റെ കൈകളിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം മുറുകെ പിടിച്ചു. റൂമിലേക്ക് പോയ അവൾക്കൊപ്പം ഞാനും പിറകെ ചെന്നു. ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ അന്ധതയിൽ ഞങ്ങളങ്ങനെ അഗാധ തലങ്ങളിലേക്ക് സ്പർശിച്ചിറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് ചെല്ലാമെന്ന വാക്കിലാണ് നമ്പറും വാങ്ങി ഞാൻ പോന്നത്.

    മൊബൈലിൽ വിളിച്ച ശേഷം ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞ പ്രകാരം, ജോഷിയെ പണികളുടെ ചുമതല ഏൽപ്പിച്ച് 12 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ പോയി. ഹോട്ടലിൽ നിന്നും പാഴ്സലാക്കി കുറെ ഭക്ഷണവും കരുതിയിരുന്നു. ഞങ്ങളന്ന് മണിക്കൂറുകളോളം സ്നേഹിച്ചു കിടന്നു. 'എന്റെ ജീവിതം എന്ന് ധന്യമാകും?'

      എന്റെ ചോദ്യം അവൾ ആദ്യം കേട്ടില്ലെന്ന് തോന്നിയതിനാൽ ഞാൻ തമാശ മട്ടിൽ ഉച്ചത്തിൽ ആവർത്തിച്ചു.'എന്റെ ജീവിതം എന്ന് ധന്യ മയമാകും?'

      ടോയ്ലറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി വന്ന് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലിരുന്ന് മെയ്ക്കപ്പ് ചെയ്യുകയായിരുന്ന അവൾ അടുക്കളയിൽ പോയി രണ്ടു ഗ്ലാസുകളിൽ നിറമുള്ള പാനീയങ്ങളുമായി തിരികെ വന്ന് ഒന്നെനിക്ക് നീട്ടി സിപ്പുചെയ്തു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.' അതിന് ധന്യ എന്നത് കഴിഞ്ഞ ആറുമാസം മുൻപ് ഞാനിവിടെ വന്ന ശേഷം എനിക്ക് വീണ പുതിയ പേരാണ്. അതിന് മുൻപ് മൃദുല .അതിനും മുൻപ് രതി . യഥാർത്ഥ പേര് സുജ. അല്ലെങ്കിൽ പേരിലൊക്കെ എന്തിരിക്കുന്നു? കേൾക്കുമ്പോൾ ഇമ്പമുള്ളതാകണം . എന്നെ കാണുന്നതുപോലെ.' അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.

     ഞാനാണെങ്കിൽ എന്റെ ആയുസിന്റെ ദൈർഘ്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള ആധിയിലും ഭീതിയിലും ആയിരുന്നു. ഈ കുറിപ്പുകൾ വായിക്കുന്ന നിങ്ങളോരോരുത്തരും കാലക്രമേണ അവജ്ഞയോടെ പെരുമാറിയാലും എന്നാളും എനിക്കു വേണ്ടിയും, എന്നെപ്പോലെയുള്ള ഹതഭാഗ്യർക്കു വേണ്ടിയും പ്രാർത്ഥിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഉറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്നു. 

Comments

Leave a reply.

മലയാളത്തില്‍ ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക
captcha image